De liefde voor het koken en hoe die te verliezen, en weer terug te vinden

Ik vind koken fijn.
Een recept volgen en er mijn eigen ding mee doen, of experimenteren met de ingrediënten die ik in de koelkast en de diepvries vind. En dan vooral koken voor mensen is een heus plezier. Een hele dag zwoegen achter de kookpotten om dan ‘s avonds samen met anderen te genieten van wat je fabriceerde. En beginnen blozen van de ‘oh’s’ en ‘mmm’s’ van je tafelgenoten, en het er stiekem mee eens zijn. Heerlijk gewoon!

Ik heb koken eigenlijk altijd leuk gevonden, van kinds af aan al. Toen ik in de lagere school zat ging ik elke middag warm eten bij opa en oma. En dan mochten mijn broer Arnout en ik altijd een beetje helpen. Als we ziek waren en mama en papa moesten gaan werken brachten we zelfs de hele dag door bij onze grootouders, en die stond eigenlijk helemaal in het teken van eten klaarmaken. Al na het ontbijt startten de werkzaamheden voor het middagmaal, om daarna dan weer aan het aperitief en het avondeten te beginnen. Stiekem was ziek zijn in die tijd helemaal zo erg niet.

Ik was pas 19 toen ik met Bas ging samenwonen. Na een jaar vetzakkerij eten op kot, had ik dus meteen mijn eigen huishouden. Elke avond kokkerellen na de les zodat er iets lekkers was op het moment dat het lief terug thuis kwam van zijn werk. Maar na een tijdje kwam daar ook ‘de kooksleur’ bij.
Elke avond opnieuw koken. Elke avond nadenken wat je nu weer zal klaarmaken. Elke dag zorgen dat je tijdig in de winkel geraakt en de nodige ingrediënten in huis haalt. En dat, sorry schat, zonder de minste hulp. Bas mag dan altijd het beste lief van de wereld geweest zijn, van het huishouden, en dan zeker van het keukengedeelte ervan, heeft hij geen kaas gegeten.
Zo heeft hij een lijstje standaard antwoorden klaar op elke kookgerelateerde vraag die ik hem durf te stellen.

A: Zorg jij voor eten vanavond?
B: Ik kan niet koken. Als ik iets klaarmaak is het niet lekker en word ik toch maar kwaad.
A: Doe jij even de boodschappen? Ik heb wel geen tijd gehad om een lijstje te maken.
B: Moeten we nu weeral naar de winkel, ik ben net nog maar geweest. En hoe kan ik nu weten wat ik moet kopen als ik geen lijstje heb?
A: Wat wil je eten vanavond?
B: Het is gelijk. (ELKE keer).
A: Heb je zin in vlees of vis?
B: Het is gelijk. Kies maar. (ELKE keer).
A: Wil je pasta of rijst bij de wok vanavond, ik heb beiden in huis.
B: Het is gelijk, het is allebei goed. (ELKE keer)

Toen ik nog studeerde vielen die negatieve kanten aan het koken op zich nog best mee. Ik was eigenlijk best wel fier dat ik als student samenwoonde met mijn lief, mijn eigen was deed, kookte voor twee en mijn eigen boontjes dopte. Ik had ook tijd om boodschappen te doen en eindeloos ideetjes te sprokkelen op het internet of in kookboeken.
Maar op het moment dat ik zelf begon te werken, werd koken echt een ware opoffering.
‘s Morgens thuis vertrekken om 6.45u en nooit thuis voor 18.30u. Dat zijn verdorie lange dagen, probeer dan nog maar eens boodschappen te doen voor de winkel sluit, zonder auto.
Ik deed het niet graag meer, koken, tenzij dan voor bezoek en als ik er tijd voor kon maken. Het ging zelfs zo ver dat mijn eten me minder goed ging smaken als ik het zelf had klaargemaakt. Dan maar weer leven zoals op kot. Pizza, spaghetti afhalen bij de Kastart, pita, frieten, sushi of een potje eten van de mama. Allemaal goed, als ik er maar geen werk aan had. Alleen, gezond is anders.

En toen viel mijn oog op Smartmat.
Via twitter maakte ik kennis met dit geweldig initiatief. Smartmat brengt je ingrediënten aan huis voor een hele week lekker, snel en gezond koken. Alle producten zijn vers, gezond, lekker en zoveel mogelijk bio. Het enige wat je zelf in huis moet hebben is olie, boter, wat kruiden en specerijen en azijn. En een paar kookpotten en een pan natuurlijk, maar dat had je waarschijnlijk wel verwacht.
We zijn intussen al ruim een half jaar klant en ik zou niet meer zonder kunnen, en nog minder zonder willen. Om de twee weken stopt de gekoelde Smartmatwagen op maandag voor onze deur en nog niet één keer zat er iets tussen dat echt niet in de smaak viel. De recepten zijn relatief eenvoudig en worden door de meeste mensen gesmaakt. Daarmee bedoel ik dat we het hier niet hebben over worst met aardappelen en appelmoes (al staat er af en toe ook wel eens lekkere boerenkost op het menu), maar evenmin over exotische dingen waar de helft van de Belgen nog nooit van heeft gehoord. De recepten zijn veelal net dat ietsje anders, met groenten waar je misschien zelf niet meteen aan denkt, maar toch gekend genoeg om geen mensen af te schrikken.
Wij zijn alvast grote fan. Ik kook weer graag. Smartmat, maar ook daarbuiten. Mijn liefde voor het koken is weer helemaal aangewakkerd, ik geniet er weer van. En wat nog belangrijker is, zelfs Bas is geprikkeld geraakt om soms eens achter de kookpotten te staan! Ik moet wel in de buurt blijven om aanwijzingen te geven, aan te wijzen waar alles staat of hem de juiste ingrediënten te leren kennen, maar hij doet het wel.
Een van de grootste voordelen van het concept, voor mij dan toch, is het feit dat er geen eten meer in de vuilbak verdwijnt. Ik ben zo’n winkelaar die gemakkelijk verleid wordt om met een volle kar terug te keren terwijl ik enkel een pak keukenrol ging halen. Ik koop altijd veel te veel, waardoor er jammer genoeg geregeld eten moet worden weggegooid. En laat ik daar nu net een gloeiende hekel aan hebben.
Niet meer met Smartmat. Mooie porties, net voldoende of met nog een restje voor de lunch van de volgende dag. En altijd extra koolhydraten voor de grote eters.
Een goeie maand geleden organiseerden we onze eerste ‘Smartmatparty’. Ik maakte alle recepten in één keer klaar, we nodigden een bende vrienden uit, en de gereedgemaakte gerechten werden in buffetvorm uitgestald op tafel. Iedereen kon zijn bord vullen, en proeven maar! Het bleek een heel fijne manier van samen tafelen, voor herhaling vatbaar.

Het is absoluut niet mijn bedoeling om hier een reclameblog van te maken, maar voor dingen waar ik achter sta wil ik best wel een effort’ke doen.
En Smartmat is gewoon echt de max.
Op fysiek zware dagen zet ik Bas achter het fornuis, en anders kook ik zelf ons potje. We kunnen weer groenten eten, zelfs als er weinig tijd is of als ik het bed moeilijk uit kan.
Iedereen vaart er wel bij.
Behalve de fastfoodrestaurants uit de buurt misschien. Die vragen zich waarschijnlijk af wat er met ons gebeurd is. En waarom we gestopt zijn met het financieren van hun verbouwingen.

Advertenties

9 thoughts on “De liefde voor het koken en hoe die te verliezen, en weer terug te vinden

  1. Smartmat – Project Foodbox #4 | Vree Ver Weg

  2. Stoppen met Smartmat | Club Social

    • Je mag ervan uitgaan dat je op maximaal 3 kwartier volledig klaar bent, meestal ongeveer een half uurtje.
      Ik vind het fijn dat er heel veel gebruik gemaakt wordt van de oven. Zo zit je vlees of aardappelen bv in de oven terwijl je de groenten bereidt, en is alles tegelijk klaar.

  3. Toevallig gisteren Smartmat leren kennen, via een nieuwe collega die zichzelf en haar hobby’s kort voorstelde op een staffmeeting. Meteen verkocht aan het idee maar alleen budgettair heb ik nog twijfels. Is toch duur niet?

    • Persoonlijk had ik het veel duurder verwacht toen ik erover las. Je betaalt voor 4 maaltijden voor 2 personen 65euro, de eerste keer 50. Dat lijkt misschien veel. Maar als je optelt hoeveel je aan de producten zelf betaalt in de winkel, en de tijd die je uitspaart, en het feit dat je niet in de verleiding komt om veel meer dingen te kopen, en je de juiste hoeveelheden hebt ipv een veel te grote verpakking,… Ik kom alleszins goedkoper uit. Maar dat kan ook aan mijn manier van winkelen liggen. Je betaalt uiteraard de service, maar je kan natuurlijk moeilijk verwachten dat die mensen gratis gaan werken 🙂

      • Ik vind het alles bij elkaar genomen inderdaad niet overdreven duur als je zoals je vermeldt alles in overweging neemt. Ik wacht het proefpakket af en ben heel erg benieuwd. Bedankt voor de tip.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s