Er zijn zo van die dagen

Ik ben niet echt een kerstmarieke.
Voor mij geen boom, geen versiering, geen lichtjes vanbinnen en vanbuiten.
Het hoeft niet, echt niet, laat het maar gewoon zo zijn. Dankjewel.

Als kind was dat helemaal anders.
Ik moet trouwens het eerste kind nog tegenkomen dat geen heel jaar uitkijkt naar de kerstdagen. Al had dat bij mij bijzonder weinig weinig met kerst en bijzonder veel met de bijhorende pakjes te maken.
Even de lange kerkdienst op kerstavond doorstaan en daarna meer dan een week lang om de oren geslagen worden met pakjes, je zou al heel dom moeten zijn om dat geen fantastische vooruitzicht te vinden.
Bij ons thuis bestond de traditie van het naampjes trekken ook helemaal niet. Iedereen kocht voor iedereen, behalve de kinderen natuurlijk want die waren te klein. En omdat grootouders nu eenmaal grootouders zijn en mijn oma indertijd duidelijk bekend was met het principe ‘eentje is geentje’, bleef het zelden beperkt tot één pakje per persoon. Met die wetenschap in het achterhoofd werd die lange mis op slag een peulschil.
Zeker toen ik misdienaar werd en tijdens de viering van kerst voor de eerste keer de kelk met wijn in mijn handen geduwd kreeg, op zevenjarige leeftijd. Beetje ongemakkelijk moment was dat voor mij, maar vraag het aan iedereen die toentertijd in de kerk zat en ze zullen zich mijn vragende ogen nog steeds herinneren alsof het gisteren was. “Euhm… Echt? Wijn? Wat moet ik hiermee? Ik ben zeven?!”
Uiteindelijk heb ik een slokje ‘schijngedronken’. Mijn oma had me vast en zeker onterfd als ze me van op haar prominente plaats in het kerkkoor stielpelzat van het altaar had zien struikelen.
Zo jong en al zo verstandig, het heeft er altijd in gezeten.

De herinneringen zijn prachtig, en toch mogen ze de kerstdagen in hun huidige vorm afschaffen wat mij betreft.
Kerst zou het feest van de vrede moeten zijn. Heb je al eens gelet op de hoeveelheid vrede die er tijdens de kerstdagen door de winkelstraten schuimt? Neen? Dat komt omdat er geen is.
Kerst is zo’n opgeklopte boel. Stress, miserie, geregel, gedoe.
Ik word al ongemakkelijk van er gewoon maar aan te denken.
En hoe groter de familie wordt, hoe meer gedoe. Want jij hebt een lief met een familie, en je broer en je zus en je nicht en je neef hebben dat ook. Families, schoonfamilies, allemaal moeten ze gaan puzzelen om te zoeken naar een moment waarop iedereen samen rond tafel kan gaan zitten om zichzelf een indigestie te eten. Het lijkt wel een populariteitstest: hoe belangrijker je bent, of hoe meer je je been stijf houdt, hoe dichter je familiemoment bij kerstavond ligt, want dat blijkt de belangrijkste avond te zijn.
Er is altijd wel iemand malcontent omdat hij of zij de indruk heeft plaats te moeten ruimen voor een nieuw lid van de familie.
Weet je wat ik daarvan vind?
Vermoeiend.

Ik heb eens zitten denken.
Volgens mij kunnen we die jaarlijkse horror uit de weg gaan als we de feestdagen gewoon over een heel jaar spreiden.
Die vierentwintigste is blijkbaar ongelooflijk belangrijk voor iedereen.
Dus als we nu afspreken dat iedereen vanaf nu op vierentwintig december gezellig thuis blijft, maar dat er de rest van het jaar elke vierentwintigste van de maand een kerst of nieuwjaarsfeest wordt georganiseerd.
In januari bij de ouders en grootouders, februari hetzelfde maar voor de schoonouders enzoverder enzovoort tot je alle kerstnieuwjaarsdriekoningenweetikveelwatfeestjes allemaal achter de rug hebt. Zo houden we in plaats van vier – kerstavond, kerstdag, oudjaar en nieuwjaarsdag – maar liefst elf in te vullen feestdagen over.
En het wordt nog beter want iedereen kan kiezen wat ie het liefste heeft.
Hou je van die winterse gezelligheid, dan kies je voor één van de nog openstaande wintermaanden, zegt kerstmis in bikini je meer dan claim je gewoon juli of augustus.
Ja!
Wauw!
Wat een geweldig idee Annelies!
Ik neem er meteen mijn agenda bij, bel de familie en begin te plannen!

Meer moet dat niet zijn.
Geen uitverkochte winkels, geen overbelasting bij de bancontacten, geen twee weken durende indigestie, geen familieruzies, geen twintig cadeaus moeten kopen op een paar dagen tijd.
Alleen maar voordelen.
En meer moet dat niet zijn.
Er zijn zo van die dagen, waarop alles o zo simpel kan zijn.

Prettige Feesten allemaal!

Advertisements

2 thoughts on “Er zijn zo van die dagen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s