Gladiators in a suit

Een week of drie geleden kreeg ik een mailtje van Andrew en Marie, van Walkie Talkie.
Of ik al eens graag naar een serie keek.
En of ik het zag zitten om gratis een serie opgestuurd te krijgen, die te bekijken en er dan eventueel iets over te schrijven.
Domme vraag, natuurlijk zag ik dat zitten.
Ik ben zowat vierentwintig uur op vierentwintig thuis, waarvan ik er gemiddeld ongeveer twintig plat lig. En de overige uren zet ik al eens graag een woordje op papier, een beter adres dan het mijne vinden voor hun vraag zou dus een hele opdracht worden.
Stuur maar op die handel!
Wat ik bij dat eerste contact niet vermeldde is dat wij al jaren niet meer over een dvd-speler beschikken. Sinds ons laatste exemplaar het begaf kijken wij naar dvd’s op de laptop of streamen we via Apple tv. Geen enkele reden dus om weer een toestel aan te schaffen.

Heel nieuwsgierig naar de serie, plantte ik me in de zetel voor tv toen de dvd een dag of vier later in de bus viel.
En godverkakteleurgesteld was ik dan ook toen bleek dat het schijfje bij elke poging terug werd uitgespuwd door mijn MacBook. Wellicht extra beveiligd tegen kopiëren, leerde ik van slimme vrienden. Maar dikke kak dus.
Geen Scandal voor mij, geen review voor Walkie Talkie.

Toen ik Andrew en Marie hiervan op de hoogte bracht, kwam er via de mensen van Vijftv een oplossing uit de lucht gevallen, codes om de afleveringen in preview te bekijken via de website MEER.be
Maar ook dat leek maar niet te lukken. Ik kreeg keer op keer dezelfde foutmelding te zien. Mijn ingevoerde codes werden niet aanvaard.
Marie stuurde me later nog de juiste link door, blijkbaar had ik mijn codes op een verkeerde plaats ingegeven, maar op dat moment bevond ik me in de Ardennen voor een driedaags vrouwen-rust-weekend.
Ik zou de codes nogmaals uitproberen vanaf het moment dat ik weer in Gent was.

Maar.
Bad Karma striked again.
Ik kwam doodziek terug van mijn driedaagse.
Koorts, geen stem, overgeven, en nog meer pijn dan normaal. Zelfs ‘wrak’ is nog eufemistisch uitgedrukt om mijn toestand te omschrijven.
Slapen, dat kon ik.
Zo’n tweeënwintig uur per dag ongeveer.
En dat voor vier dagen.

Afgelopen maandag kon ik mijn ogen weer iets of wat openhouden.
Scandal had er intussen al twee afleveringen opzitten op televisie, maar onder het motto ‘beter laat dan nooit’ begon ik toch op eigen tempo aan de serie.

Op dit moment heb ik  drie afleveringen gezien en ik kan alleen maar zeggen dat ik aangenaam verrast ben.
Ik wist niet goed wat ik moest verwachten van een serie over ‘schandalen’ in Amerika. Als ik een serie volg verwacht ik een bepaalde kwaliteit, anders haak ik af, en om de één of andere reden had ik schrik dat het plat zou zijn, te veel gossip, voyeuristisch en goedkoop.
Maar mijn vooroordelen bleken onterecht.

De eerste aflevering had me meteen beet.
We zien Quinn Perkins, een jonge advocate, een café binnenstappen om een man duidelijk te maken dat ze ‘niet aan blind dates doet’. Ze doet zich voor als een heel sterke vrouw, maar je merkt al snel dat ze eerder onzeker en een beetje stuntelig is.
De blind date blijkt geen blind date maar een jobaanbieding. En niet zomaar een jobaanbieding maar eentje bij Olivia Pope, het idool van Perkins. Harrison, de medewerker van Pope, vertelt haar hoe geweldig zijn bazin is en hoe fantastisch het is om voor haar te werken.
Net voor de titelsong vraagt hij of ze de job aanneemt en mee gaat naar kantoor:
“Do you wanna be a gladiator in a suit.”
Het is dat zinnetje dat me intrigeert en geboeid houdt voor de rest van de aflevering, en me nieuwsgierig maakte naar meer.
In de eerste aflevering leren we de vaste personages kennen, zoals je van een eerste aflevering kan verwachten.
Naast Quinn en Harrison maken we kennis met, uiteraard, Olivia Pope, Huck, Abby en Stephan, de vaste medewerkers van het crisismanagementbureau.
Wat Olivia en haar ‘gladiators’ dagelijks doen is het binnen de perken houden van crisissituaties en het buiten de pers houden van schandalen.
En daarin zijn ze de beste.
Zo maken we in aflevering één kennis met een oud-militair die verdacht wordt van de moord op zijn vriendin. Hij blijft volhouden dat hij onschuldig is, ondanks het bewijs dat op het eerste zicht waterdicht lijkt en zijn onduidelijk alibi.
De medewerkers ‘stemmen’ over het al dan niet aannemen van de zaak, alhoewel snel duidelijk wordt dat de stem van Olivia het altijd haalt.
De pittige dame vertrouwt voor 100 percent op haar intuïtie, want die laat haar nooit in de steek. Zij gelooft in de onschuld van de jongeman dus nemen ze de zaak aan, ondanks de tegenwerpingen van haar gladiatoren.
Naast het hoofdverhaal over de oorlogsveteraan komen we ook nog te weten dat Olivia tot niet zo lang geleden verbonden was aan het Witte Huis. Meer nog, zij was medeverantwoordelijk voor de aanstelling van de huidige president van de Verenigde Staten.
En die laatste roept haar hulp nu opnieuw in.

Maar waarom liet ze die droomjob schieten?
Wat is er gebeurd tussen haar en de president?
Komt ze ooit helemaal los van het Witte Huis en zijn bewoners?
En komt het goed met de onzeker Quinn?
Kan zij zich staande houden in het harde wereldje waar het niet altijd even duidelijk is wie nu precies ‘de goeie’ en ‘de slechte’ is?

Of dit nu de serie is waar iedereen al jaren op zit te wachten weet ik niet.
Of dit nu het beste is wat er de laatste jaren op de buis te zien was weet ik ook niet.

Wat ik wel weet is dat het moeite is om te bekijken. En dat ik dat zeker en vast blijf doen.
Het is ontspannend en goed te volgen maar zet je toch aan om een beetje mee te denken.                         
Er wordt straf geacteerd en het is flitsend gemonteerd.
Er zit veel in elke aflevering maar het blijft overzichtelijk.
De personages zitten goed in elkaar en zijn niet overdreven karikaturaal, al hebben we wel te maken met een aantal gekende ‘Amerikaanse figuren’. Denk maar aan de sterke, onafhankelijke, zwarte vrouw, de fervente rokkenjager en de onzekere nieuweling die, naar alle waarschijnlijkheid, aan het einde van de rit de hele boel redt.

Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat Scandal een fijne serie is.
En ook dat ik hoop dat Murphy zijn wet volgende keer uit mijn buurt houdt als ik Andrew en Marie nog eens een dienst wil bewijzen…

Advertisements

2 thoughts on “Gladiators in a suit

  1. ‘Scandal’ is kei leuk. Ik zag toevallig de twee afleveringen die op tv verschenen en wou de hele reeks opnemen, maar meer dan die twee afleveringen kon je niet zien. Ik heb echt heel lang gezocht naar het waarom. En nu weet ik het! Veel succes met het reviewen en al. x

  2. Ik had wat moeite om er in te komen (die Kerry Washington articuleert te veel naar mijn goesting (ben ik nu de enigste die daar op let?)), maar na 3 afleveringen ben ik ondertussen wel overtuigd. Blijkbaar zijn ook de volgende seizoenen straffe kost dus ik ben benieuwd naar meer van dat!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s