Open brief aan Lissabon – door Bas

Beste Lissabon,

laat ik beginnen met duidelijk te stellen dat het onze eigen schuld is. Wij hadden ons moeten informeren. Want in tegenstelling tot hoe hard wij ons laten inlichten bij het aankopen van pakweg een pak van 6 eieren (want tegenwoordig, met al die bio/scharrel/vrije uitloop/gepeld en voorgekookt, het wordt er niet gemakkelijker op), zo impulsief hadden we besloten U te verkennen. U stond ten slotte al lang op ons lijstje.

Wij hadden op zijn minst even de ontstaansgeschiedenis en ligging kunnen natrekken. Dan hadden we iets vroeger dan op de vlieger gelezen dat heel Lissabon gebouwd is op 7 heuvels. Niet 2 of 3, zeven. En dan hadden we waarschijnlijk wel iets vroeger de conclusie getrokken dat het misschien niet zo’n héél strak plan was. Al had de koppigaard in mij waarschijnlijk toch doorgedreven thuis in de living heel heroïsch en met gebalde vuist in de lucht gedeclareerd dat hij zich niet ging laten kennen door een heuveltje, en alsnog heel gedecideerd en met een air van wa-denkte-gij-wel op de ‘Boek nu!’-knop geknald.

Want zo zijn we. Enfin, geworden. Het heeft voor ons alle twee even geduurd om in die mindset te komen. We proberen ons niet te veel meer te laten leiden door de omstandigheden. Die ziekte is er. Die fysieke beperkingen zijn er. Die rolstoel is. De rest laten we ons niet meer afpakken. En die rest hebben we nodig om, op momenten dat het allemaal wat veel wordt, even stoom af te blazen en erna weer verder te kunnen.

Beste Lissabon, ik heb mij zwaar vergist.

U heeft ons danig op de proef gesteld. Door 7 heuvels met een hellingsgraad van duust graden te combineren met een totaal van 100% kasseibanen waarvan 50% los of ontbrekend. Hoge borduren zonder verlagingen aangebracht. Voetpaden van 50cm breed en indien breder ruimschoots voorzien van verkeersborden ostentatief in het midden geplant.
En ok, het zal ongetwijfeld historisch gegroeid zijn dat het benedengebied eerder saai is en integraal opgebouwd uit vergane glorie en dat het leuke sfeervolle en boeiende leven met gezellige bars en hippe winkels zich op het hoogste punt van de stad bevindt. Alle begrip daarvoor. Maar waarom mogen wij daar niet van proeven?

Uw straten zijn niet toegankelijk voor mensen met een beperking. Uw openbaar vervoer is op geen enkele manier aangepast aan mensen met een beperking. Uw taxichauffeurs zullen het niet nalaten hun ongenoegen te tonen als blijkt dat er een rolstoel in het spel is.
Maar het ergste van al, Lissabon, is het feit dat Uw inwoners en de toeristen die U aantrekt nul komma nul begaan zijn met mensen die heel zichtbaar staan te sukkelen in uw straten. Want wanneer we alsnog besluiten tegen beter weten in op eigen mankracht gezelligheid te gaan zoeken op de heuvel en ons voor de -tigste keer vastrijden in een ontbrekende kassei op een hellingsgraad van 30%, is er niemand, en ik heb het nageteld, niémand die even hulp aanbiedt. Sterker nog, langs alle kanten zie je het sociale leven stilvallen en mensen elkaar aanporren en je aangapen omdat je probeert een heuvel op te rijden met een rolstoel. Speciaal voor u, dames en heren, proberen deze 2 mensen het onmogelijke! Het restaurant te bereiken dat hun wel gezellig en lekker lijkt. Komt dat zien! Misschien schuift de jongeheer wel onderuit door de gladde kasseien, verliest hij de rolstoel en suist de mevrouw in een ongecontroleerde rotvaart het ziekenhuis tegemoet! Dat wil u niet missen!

Wij zijn geen straatact mensen, wij proberen er het beste van te maken.
En als u ziet dat ze met de rolstoel moeilijk kunnen passeren, rol dan eens niet met de ogen wanneer u zuchtend een stap opzij doet. For once.
Of trek ons even mee naar boven.
Of hou de deur eens een keertje open wanneer we uw winkel proberen binnen te geraken.
Of help ons even mee de bus op.
Of schuif die stoel even opzij als we uw restaurant binnen willen komen.

Help nu gewoon even mee.

Ik hoor U denken Lissabon “Ja maar dat is toch niet hier alleen?”. Wel, beste Lissabon, in alle eerlijkheid: jawel.
Al gebiedt diezelfde eerlijk natuurlijk wel dat wij nog niet overal geweest zijn. Maar in de rijtjes met welluidende namen als “mooiste steden in Europa” waar U zo graag tussen pronkt, kan ik U zeggen dat U ver – vér – achterop hinkt als het gaat over toegankelijkheid, maar vooral op vlak van vriendelijkheid en hulpvaardigheid.

Want ik kan U zeggen, Lissabon, het moeilijkste aan deze reis is niét de weg naar een gezellige bar, maar het moeten troosten van iemand die zo staalhard in het gezicht geconfronteerd wordt met haar beperkingen wanneer U haar zelfs de mogelijkheid tot een gezellige bar ontzegt.

Hoogachtend,
Bas.

annelies

Advertenties

16 thoughts on “Open brief aan Lissabon – door Bas

  1. BoedaBest – Want alli 't is toch waar zeker?

  2. Ik ga regelmatig naar Malaga en geniet daar van volle teugen : warmte,fleurige brede (wandel)straten, overal hellingen en liften i.p.v. trappen. Openbaar vervoer : betaalbaar en met alle voorzieningen. Een prachtige wandelpromenade langs de haven die uitgeeft op een strand. Want water is helend en rustgevend.Ik ben net terug en volledig ontstresst. Tot in het voorjaar : I will go back !

  3. Die another week – Want alli 't is toch waar zeker?

  4. Aaah zo k*t voor jullie!
    Verbijsterend toch dat een stad zo onaangepast is. En vriendelijkheid, mannekes, dat kost niks en ge krijgt er zo veel voor terug. Mensen zijn dat blijkbaar vergeten.
    Persoonlijk denk ik dat er in vele steden totaal niet wordt nagedacht over (rolstoel)toegankelijkheid. Het is misschien een stomme vergelijking, maar met een buggy is het soms ook al een gesukkel over losliggende kasseien en over te hoge drempels. Hebben ze in Lissabon dan geen buggy’s? Planten mensen zich daar niet meer voort? Belandt er daar nooit eens iemand in een rolstoel?

    Sterkte hoor,

  5. Zoon is als gezonde jongeman door Lissabon getrokken. Het viel hem op dat de crisis daar hard heeft huisgehouden. Mensen niet meer de vrolijksten waren. Armoede diep de samenleving ingetrokken was, echter voor onbeschoft weigeren van assistentie is geen excuus.
    Hij heeft echter genoten, wat hem zeer gegund is nadat hij mij, moederlief in rolstoel door de straten van Edinburgh getrokken, gesleept en geduwd heeft.
    Edinburgh is dus zonder sterke duw-en trek maatje ook ak af te raden.
    Gelukkig weten ze daar nog wel wat hulpvaardigheid, service en aangepast openbaar vervoer is. Kijk, daar kunnen ze in ons platte land nog wat van leren.

  6. Heb die 7 heuvels ontdekt net voor ik klikte op ‘boek nu’. Wij zijn er dus ook bijna beland. Maar zo zijn wij last minute in Barcelona beland. Gelukkig dus … Barcelona heeft ons goed behandeld!
    Rolstoeltoegankelijk en behulpzame mensen. Jammer dat jullie verlof zo is gelopen!

  7. hey Lies en Bas

    Het moet verschrikkelijk hoog zitten, als er zo snel een zo gedetailleerde reactie komt. En laat mij nu zelf die kant op trekken. En bij elke kassei, elke heuveltje, elk oneffenheidje, elke zure smoel aan jullie en aan die verdomde rotrolstoel moeten denken….

    Dan klinkt het mooi, ‘jullie hebben gelukkig mekaar’, en ik weet dat dat waar is, maar ik weet ook hoe een in-verdrietige en gefrustreerde Annelies eruit ziet en reageert.

    Ik dacht nog wel dat een vertraagde vlucht het ergste was dat jullie kon overkomen.

    Bij de volgende trip weten jullie alvast waar je op moet letten.
    Hou jullie taai de volgende dagen.
    Liesje, na ‘mijn dag op school’ (9-7) spring ik binnen. Dan vertel ik je hoe ik het Lissabon betaald heb gezet….

    Dikke zoen

    Mama

  8. Goeiemorgen. Het is mn verjaardag vandaag. Ik word er 27!
    Bas, ik hoop dat je me toelaat hier op te reageren. Ik ken een stad die even erg is en waar je niet het vliegtuig voor opmoet. Brugge! Historisch gebouwd blablabla… Mn vriendje is niet v België en dus kreeg die het idee om een weekendje Brugge te boeken. Wel ik moet zeggen, we zijn er niet lang gebleven en we hebben niet veel gezien. Die kutkasseien, die ook als voetpaden werden gebruikt, radbraakten me gewoon. En er zijn mss geen heuvels, maar de rest blijft hetzelfde.
    Nu. Ik vind het eigenlijk heel jammer dat dit je eerste indruk v Portugal was.
    Ik verhuis zelf in Augustus naar Portimão in de Algarve. Waar er ook veel heuvels zijn, maar weinig tot geen kasseien, heel veel vriendelijke mensen en allen superbehulpzaam. Als ik je verhaal zo lees heb jij wel echt zware pech gehad. Ik nodig je uit om eens de algarve te verkennen. Er zijn ook veel historische dingen dat niet toegankelijk zijn voor rolstoelen, maar daar heb ik me al lang bij neergelegd. Dan lees ik erover en trek ik me op aan de dingen die wel kunnen.
    Btw, de reden waarom ik in Portugal ga wonen is omdat mn spieren er sterker zijn of zo voelt het toch. En ik kan enkele uren langer doorgaan voor de pijn ondraagelijk word.
    Als je vragen hebt of je wil eens praten. Contacteer me gerust.

    • U hebt volstrekt gelijk want ik woon zelf in Brugge. Het probleem is dat de Gehandicaptenraad gebrekkig functioneert en er mensen zitten die geen doorzetters zijn. Kijk maar naar de bevolkingsdienst hoe die toegankelijk is gemaakt. Blijkbaar hebben we steeds last om alles zo goed mogelijk toegankelijk te maken in vgl. met sommige landen. In Brugge is toerisme belangrijk maar bv. de sociale dienst is maar tweede rang. Nee, ik mijd Brugge op dit vlak.

  9. toch even door google translate gehaald voor die mensen: Carta aberta a Lisboa – por Bas

    Melhor de Lisboa,

    deixe-me começar por deixar claro que é a nossa própria culpa. Devemos nos informar. Porque ao contrário de como é difícil, buscamos informações na compra de dizer um pacote de seis ovos (porque hoje em dia, com toda a gama de bio / celeiro / free / descascados e cozidos, não é mais fácil), nós tão impulsivo você decidiu explorar. Você finalmente tinha sido por muito tempo na nossa lista.

    Tivemos pelo menos como a história ea localização pode verificar. Então nós tivemos um pouco mais cedo do que o folheto ler que toda Lisboa está construída sobre sete colinas. Não é 2 ou 3, de sete. E então nós provavelmente eram um pouco mais cedo à conclusão de que talvez não fosse um plano tão rigoroso. Embora a natureza teimosa em mim provavelmente Ough em casa na sala de estar muito heroicamente e com o punho cerrado no ar declarou que ele não ia me avise por uma colina, e ainda muito decisiva e com um ar de água Denkte-you-do sobre o “Reserve já!” botão estourou.

    Porque, assim como nós somos. De qualquer forma, se tornaram. Tem tanto de um tempo para nós para obter a essa mentalidade por vir. Nós não tentar muito mais a ser guiado pelas circunstâncias nós. Essa doença está lá. Estas limitações físicas. Essa cadeira de rodas. O resto não vamos tirar. E o resto que precisamos, às vezes, quando tudo fica um pouco demais, apenas para desabafar, e para. Novamente depois de mais

    Melhor Lisboa, eu severamente enganado.

    Você nos colocar à prova. Por sete colinas, com uma inclinação de graus duust combinado com um total de 100% de postos de trabalho de calçada dos quais 50% soltas ou faltando. Alta bordado feito sem cortes. Calçadas de 50 centímetros de largura e mais ampla se amplamente suprido com sinais ostensivos plantadas no meio.
    E ok, é, sem dúvida, será desenvolvido ao longo da área de baixo é um pouco maçante e integralmente construída a partir de glória desapareceu e que a vida confortável e emocionante agradável com bares e lojas de moda localizadas no ponto mais alto da cidade. Todos entendem isso. Mas por que não há gosto?

    Suas ruas não são acessíveis a pessoas com deficiência. O transporte público não é de forma adaptada para pessoas com deficiência. Seus taxistas não deixará de mostrar se se verificar que uma cadeira de rodas no jogo é a sua insatisfação.
    Mas o pior de tudo, Lisboa é o fato de que seus moradores e turistas que atrai você tem ponto de atendimento zero para as pessoas que são muito visíveis para arrastar-se em suas ruas zero. Porque quando nós ainda sabe melhor do que a própria aconchego mão de obra para olhar para cima da colina e nós por unidade fixa o-th tempo um paralelepípedo faltando em uma inclinação de 30%, não há ninguém, e eu contei a eles, qualquer um que oferecer alguma ajuda. Na verdade, todos os lados você vê a parada da vida social e seduzir as pessoas e você olhar, porque você está tentando montar uma colina com uma cadeira de rodas. Especialmente para vocês, senhoras e senhores, estas duas pessoas estão tentando o impossível! Para garantir que seus parece acolhedor e agradável. Restaurante Vem e vê! Talvez faça deslizar o jovem cavalheiro chamado cortando as pedras escorregadias, ele perde a cadeira de rodas ea senhora corre para um rotvaart descontrolada no hospital para atender! Que você não pode perder!

    Nós não somos pessoas streetact, tentamos fazer o melhor dele.
    E se você ver que eles podem passar difícil com papel de cadeira de rodas de uma vez não com os olhos quando você suspirar dá um passo para o lado. Por uma vez.
    Ou apenas nos puxar para cima.
    Ou manter a porta aberta de vez em quando, quando estamos tentando conseguir. Dentro de sua loja
    Ou nos ajudar uma nota no ônibus.
    Ou deslizar a cadeira de lado, se quisermos. Dentro de seu restaurante

    Ajuda agora apenas por alguns instantes.

    Ouvi dizer que você pensar de Lisboa “Sim, mas isso não está aqui sozinho?”. Bem, o melhor de Lisboa, com toda a sinceridade: sim.
    Todos os comandos que mesmo curso honesto que não temos sido em qualquer lugar. Mas, na volta para trás com nomes melodiosos como “mais belas cidades da Europa”, onde como você gosta entre o esporte, posso dizer-lhe que você está longe – muito longe – ficando para trás quando se trata de acessibilidade, mas especialmente em termos de simpatia e prestimosidade.

    Porque eu posso te dizer, em Lisboa, o mais cansativo da viagem não é o caminho para um bar, mas deve-se consolando alguém tão duro como o rosto de aço no rosto com as suas limitações quando você vê-la, até mesmo a possibilidade de um bar nega.

    Atenciosamente,
    Bass.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s