BoedaBest

Het gebeurt.
Niet erg vaak.
Maar het gebeurt.
En als het gebeurt, dan is het magisch.
Geen wonder trouwens dat het maar zelden voorkomt.
Er kan zoveel misgaan.
Details.
Of grotere delen van het geheel.
Maar het bestaat dus wél.

Op een dag sta je weer thuis en besef je dat je ze gehad hebt.
Dat het ook jou overkomen is.
De perfecte reis.

Zo eentje was Boedapest voor mij.
Voor ons, durf ik met bijna wiskundige zekerheid zeggen.
We moesten er al lang eens uit, Bas en ik.
Onze laatste reis was Lissabon, een jaar geleden, en je herinnert je misschien nog dat dat niet meteen een schot in de roos was. Het was toen al broodnodig, dus je kan je voorstellen hoe hard we dit keer uitkeken naar enkele dagen helemaal weg van de wereld.
Bas zat er door.
Zwaar op het werk, geen energie meer, kleine dingen werden plots grote problemen.
En mijn energiepeil, dat standaard al in het rood staat, flikkerde zo hard dat we bang waren dat het er elk moment finaal de brui aan zou geven.
We moesten dus weg.
Dringend.
Niet lang, aan écht reizen denken we in de huidige situatie zelfs niet, maar wel goed.
Boedapest stond al lang gepland.
Ik kreeg voor mijn verjaardag (die in oktober valt) een citytrip met die bestemming cadeau van mijn liefhebbende echtgenoot, maar door de behandeling konden we niet eerder langer dan drie dagen van huis weg.
Dus werd het juni.
Na de consultatie bij de professor waarop hij ons meedeelde dat ik nog maar 3 dagen per week aan het infuus hoefde, gaf ik Bas het startsein voor de zoekactie naar vlucht en verblijf.
Het was mijn verjaardagscadeau dus zou ik me dit keer nergens mee bemoeien.

Het voordeel aan even niet kunnen plannen is dat je nooit lang hoeft te wachten als je dan toch iets vastlegt. Een drietal weken na het boeken konden we al vertrekken.
Niet dat die drie weken dan niet aanvoelen als een heel jaar maar goed, dat zijn stompzinnige details waar we ons nu niet mee bezighouden.
Bas’ keuze op Boedapest viel trouwens door een collega met een vriendschappelijk sausje erover. Die leerde op reis een knappe deerne kennen die afkomstig bleek te zijn van, je raadt het nooit, Boedapest.
Sindsdien wordt er duchtig heen-en-weer gereisd tussen België en Hongarije en toen Bas, luidop, zoekende was naar een cadeau voor zijn teerbeminde kwam een citytrip al snel ter sprake.
Boedapest zou alles hebben wat we in Lissabon hadden gemist.
Vriendelijke mensen, degelijk aangelegde straten en weinig bergen, heuvels of bij uitbreiding alles wat ook maar iets of wat een glooiende indruk geeft .
Na het heuvelachtig genot van Lissabon vorig jaar waarop we totaal niet voorbereid waren, zouden we dit keer niet vertrekken vooraleer we ons voldoende geïnformeerd achtten wat betreft stijgingspercentage van de gemiddelde straat in de stad waarvan sprake.
Boedapest bleek save.
Of Pest toch alleszins, het deel van de stad waar zich het bruisende leven afspeelt en waar we zouden verblijven. Boeda, het stadsdeel aan de andere kant van de Donau, is dan weer bekend om zijn heuvelachtige pracht en praal.
Je raadt het al, in Boeda hebben ze ons niet gezien.
No way José, not this time!

Het was middernacht toen onze taxi het centrum van Boedapest binnenreed.
Hij zette ons af aan het begin van de doodlopende straat waarin het appartement dat Bas voor ons boekte gelegen was. Die doodlopende straat bleek uiteindelijk meer een soort van plein te zijn, met daarop het ene gezellig verlicht terras na het andere. En zo ging het nog even door, het was een kruis van straten waar geen auto’s reden maar waar mensen en terrassen de leegte opvulden.
De hemel?
Doodmoe maar vol adrenaline kroop ik in bed, helemaal klaar om een kort maar mooi avontuur vast te breien aan het reeds bestaande ‘A+B avonturenboek’.

De vijf dagen die daarop volgden waren de hemel.
Ik weet dat ik mezelf herhaal, maar ik kan het niet duidelijker zeggen.
Alles klopte.
De stad ademt jong ondernemerschap en creativiteit.
Het is er mooi, rustig en toch levendig.
De mensen zijn vriendelijk, over het algemeen toch, je hebt er altijd die heel duidelijk moeten laten merken dat ze geen fan zijn van toeristen.
Er is veel te zien én te beleven.
Je hebt geen gids nodig om leuke dingen tegen te komen, en dat is net waar wij van houden, gewoon beginnen wandelen en zo de stad ontdekken.
Heerlijk!
De straten zijn over het algemeen perfect rolstoeltoegankelijk en niet elke winkel heeft verplicht een minimum aan tien trappen voor de ingang.
En de mensen zijn mooi, maar MOOI!
Ik kon het Bas moeilijk kwalijk nemen als zijn ogen weer maar eens uit zijn kassen rolden bij het zien van de zoveelste knappe serveerster in een restaurant, aangezien we de mijne vlak naast de zijne op de grond moesten gaan zoeken .
Een stad als Boedapest maakt het je ontzettend gemakkelijk om gelukkig te zijn.
Al na een halfuur wandelen wisten we dat het niet kapot kon, dat we het fiasco Lissabon hiermee heel snel vergeten zouden zijn.

Ik wil trouwens toch kort even zeggen dat ik misschien wel heel hard ben voor Lissabon nu, maar dat heeft te maken met het feit dat het contrast zo enorm groot was. Zonder rolstoel wil ik het best nog een tweede kans geven, al weet ik niet of Bas nog te overtuigen zal zijn, want mij leek het eigenlijk wel wat.
Zonder rolstoel.

We hebben vijf volledige dagen Boedapest gehad.
Vijf fantastische dagen.
Genoeg om compleet te vergeten waarom we nu weer zo nodig even weg moesten thuis.
Ik vertrok in Gent met Bas de zenuwpees en keerde enkele dagen later terug met een nieuwe man (in de betekenis van ‘opnieuw zen’, niet die van ‘nieuwe man’. Boedapest is fantastisch, maar het is mirakelstad niet).
Na zijn eerste sigaret op ons balkon was hij vergeten dat hij een bedrijf te runnen had en dat hij dat niet altijd even vanzelfsprekend vindt.
Vijf dagen lang telde alleen de stad.
Wij, en de stad.
We wandelden, praatten urenlang, baadden in de thermen, aten en dronken lekker en veel, lachten dag in dag uit, zowel hard als zacht, genoten zienderogen van de stad en van elkaar, rustten wanneer het nodig was zonder dat het de pret kon drukken, leefden heel even alsof we nog nooit van tegenslag gehoord hadden.
Omdat het ook zo voelde.

Juist.
Intiem.
Voldaan.
Zorgeloos.
Perféct.

Advertenties

6 thoughts on “BoedaBest

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s